смугля́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| смугля́к | смуглякі́ | |
| смугляка́ | смугляко́ў | |
| смугляку́ | смугляка́м | |
| смугляка́ | смугляко́ў | |
| смугляко́м | смугляка́мі | |
| смугляку́ | смугляка́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)