скручо́нік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| скручо́нік | скручо́нікі | |
| скручо́ніка | скручо́нікаў | |
| скручо́ніку | скручо́нікам | |
| скручо́нік | скручо́нікі | |
| скручо́нікам | скручо́нікамі | |
| скручо́ніку | скручо́ніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)