скро́мнічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| скро́мнічанне | |
| скро́мнічання | |
| скро́мнічанню | |
| скро́мнічанне | |
| скро́мнічаннем | |
| скро́мнічанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)