скло́чніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| скло́чніцтва | |
| скло́чніцтва | |
| скло́чніцтву | |
| скло́чніцтва | |
| скло́чніцтвам | |
| скло́чніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)