сервіту́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сервіту́т сервіту́ты
Р. сервіту́ту сервіту́таў
Д. сервіту́ту сервіту́там
В. сервіту́т сервіту́ты
Т. сервіту́там сервіту́тамі
М. сервіту́це сервіту́тах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)