сельпо́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. сельпо́ сельпо́
Р. сельпо́ сельпо́
Д. сельпо́ сельпо́
В. сельпо́ сельпо́
Т. сельпо́ сельпо́
М. сельпо́ сельпо́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)