святлосігна́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| святлосігна́льшчык | святлосігна́льшчыкі | |
| святлосігна́льшчыка | святлосігна́льшчыкаў | |
| святлосігна́льшчыку | святлосігна́льшчыкам | |
| святлосігна́льшчыка | святлосігна́льшчыкаў | |
| святлосігна́льшчыкам | святлосігна́льшчыкамі | |
| святлосігна́льшчыку | святлосігна́льшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)