святлопрапуска́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| святлопрапуска́нне | святлопрапуска́нні | |
| святлопрапуска́ння | святлопрапуска́нняў | |
| святлопрапуска́нню | святлопрапуска́нням | |
| святлопрапуска́нне | святлопрапуска́нні | |
| святлопрапуска́ннем | святлопрапуска́ннямі | |
| святлопрапуска́нні | святлопрапуска́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)