свякро́ўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| свякро́ўка | свякро́ўкі | |
| свякро́ўкі | свякро́вак | |
| свякро́ўцы | свякро́ўкам | |
| свякро́ўку | свякро́вак | |
| свякро́ўкай свякро́ўкаю |
свякро́ўкамі | |
| свякро́ўцы | свякро́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)