свядо́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| свядо́цтва | свядо́цтвы | |
| свядо́цтва | свядо́цтваў | |
| свядо́цтву | свядо́цтвам | |
| свядо́цтва | свядо́цтвы | |
| свядо́цтвам | свядо́цтвамі | |
| свядо́цтве | свядо́цтвах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)