светаўспрыня́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| светаўспрыня́цце | светаўспрыня́цці | |
| светаўспрыня́цця | светаўспрыня́ццяў | |
| светаўспрыня́ццю | светаўспрыня́ццям | |
| светаўспрыня́цце | светаўспрыня́цці | |
| светаўспрыня́ццем | светаўспрыня́ццямі | |
| светаўспрыня́цці | светаўспрыня́ццях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)