сваяво́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сваяво́льніца сваяво́льніцы
Р. сваяво́льніцы сваяво́льніц
Д. сваяво́льніцы сваяво́льніцам
В. сваяво́льніцу сваяво́льніц
Т. сваяво́льніцай
сваяво́льніцаю		 сваяво́льніцамі
М. сваяво́льніцы сваяво́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)