сацапыта́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сацапыта́нне | сацапыта́нні | |
| сацапыта́ння | сацапыта́нняў | |
| сацапыта́нню | сацапыта́нням | |
| сацапыта́нне | сацапыта́нні | |
| сацапыта́ннем | сацапыта́ннямі | |
| сацапыта́нні | сацапыта́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)