сацабавяза́цельства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сацабавяза́цельства сацабавяза́цельствы
Р. сацабавяза́цельства сацабавяза́цельстваў
Д. сацабавяза́цельству сацабавяза́цельствам
В. сацабавяза́цельства сацабавяза́цельствы
Т. сацабавяза́цельствам сацабавяза́цельствамі
М. сацабавяза́цельстве сацабавяза́цельствах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)