сасу́дзісты
прыметнік, адносны
| сасу́дзісты | сасу́дзістая | сасу́дзістае | сасу́дзістыя | |
| сасу́дзістага | сасу́дзістай сасу́дзістае |
сасу́дзістага | сасу́дзістых | |
| сасу́дзістаму | сасу́дзістай | сасу́дзістаму | сасу́дзістым | |
| сасу́дзісты ( сасу́дзістага ( |
сасу́дзістую | сасу́дзістае | сасу́дзістыя ( сасу́дзістых ( |
|
| сасу́дзістым | сасу́дзістай сасу́дзістаю |
сасу́дзістым | сасу́дзістымі | |
| сасу́дзістым | сасу́дзістай | сасу́дзістым | сасу́дзістых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)