сасу́дзік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сасу́дзік | сасу́дзікі | |
| сасу́дзіка | сасу́дзікаў | |
| сасу́дзіку | сасу́дзікам | |
| сасу́дзік | сасу́дзікі | |
| сасу́дзікам | сасу́дзікамі | |
| сасу́дзіку | сасу́дзіках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)