састыко́ваны
прыметнік, адносны
| састыко́ваны | састыко́ваная | састыко́ванае | састыко́ваныя | |
| састыко́ванага | састыко́ванай састыко́ванае |
састыко́ванага | састыко́ваных | |
| састыко́ванаму | састыко́ванай | састыко́ванаму | састыко́ваным | |
| састыко́ваны састыко́ванага |
састыко́ваную | састыко́ванае | састыко́ваныя састыко́ваных |
|
| састыко́ваным | састыко́ванай састыко́ванаю |
састыко́ваным | састыко́ванымі | |
| састыко́ваным | састыко́ванай | састыко́ваным | састыко́ваных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)