саско́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| саско́бліванне | саско́бліванні | |
| саско́блівання | саско́бліванняў | |
| саско́бліванню | саско́бліванням | |
| саско́бліванне | саско́бліванні | |
| саско́бліваннем | саско́бліваннямі | |
| саско́бліванні | саско́бліваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)