сасвідро́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сасвідро́ўванне | сасвідро́ўванні | |
| сасвідро́ўвання | сасвідро́ўванняў | |
| сасвідро́ўванню | сасвідро́ўванням | |
| сасвідро́ўванне | сасвідро́ўванні | |
| сасвідро́ўваннем | сасвідро́ўваннямі | |
| сасвідро́ўванні | сасвідро́ўваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)