сандружы́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сандружы́нніца | сандружы́нніцы | |
| сандружы́нніцы | сандружы́нніц | |
| сандружы́нніцы | сандружы́нніцам | |
| сандружы́нніцу | сандружы́нніц | |
| сандружы́нніцай сандружы́нніцаю |
сандружы́нніцамі | |
| сандружы́нніцы | сандружы́нніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)