сандружы́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сандружы́ннік | сандружы́ннікі | |
| сандружы́нніка | сандружы́ннікаў | |
| сандружы́нніку | сандружы́ннікам | |
| сандружы́нніка | сандружы́ннікаў | |
| сандружы́ннікам | сандружы́ннікамі | |
| сандружы́нніку | сандружы́нніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)