само́тніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. само́тніца само́тніцы
Р. само́тніцы само́тніц
Д. само́тніцы само́тніцам
В. само́тніцу само́тніц
Т. само́тніцай
само́тніцаю		 само́тніцамі
М. само́тніцы само́тніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)