самазабо́йчы
прыметнік, адносны
| самазабо́йчы | самазабо́йчая | самазабо́йчае | самазабо́йчыя | |
| самазабо́йчага | самазабо́йчай самазабо́йчае |
самазабо́йчага | самазабо́йчых | |
| самазабо́йчаму | самазабо́йчай | самазабо́йчаму | самазабо́йчым | |
| самазабо́йчы ( самазабо́йчага ( |
самазабо́йчую | самазабо́йчае | самазабо́йчыя ( самазабо́йчых ( |
|
| самазабо́йчым | самазабо́йчай самазабо́йчаю |
самазабо́йчым | самазабо́йчымі | |
| самазабо́йчым | самазабо́йчай | самазабо́йчым | самазабо́йчых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)