самаго́начны
прыметнік, адносны
| самаго́начны | самаго́начная | самаго́начнае | самаго́начныя | |
| самаго́начнага | самаго́начнай самаго́начнае |
самаго́начнага | самаго́начных | |
| самаго́начнаму | самаго́начнай | самаго́начнаму | самаго́начным | |
| самаго́начны ( самаго́начнага ( |
самаго́начную | самаго́начнае | самаго́начныя ( самаго́начных ( |
|
| самаго́начным | самаго́начнай самаго́начнаю |
самаго́начным | самаго́начнымі | |
| самаго́начным | самаго́начнай | самаго́начным | самаго́начных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)