самагаво́рны
прыметнік, адносны
| самагаво́рны | самагаво́рная | самагаво́рнае | самагаво́рныя | |
| самагаво́рнага | самагаво́рнай самагаво́рнае |
самагаво́рнага | самагаво́рных | |
| самагаво́рнаму | самагаво́рнай | самагаво́рнаму | самагаво́рным | |
| самагаво́рны ( самагаво́рнага ( |
самагаво́рную | самагаво́рнае | самагаво́рныя ( самагаво́рных ( |
|
| самагаво́рным | самагаво́рнай самагаво́рнаю |
самагаво́рным | самагаво́рнымі | |
| самагаво́рным | самагаво́рнай | самагаво́рным | самагаво́рных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)