самавыле́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самавыле́чванне | |
| самавыле́чвання | |
| самавыле́чванню | |
| самавыле́чванне | |
| самавыле́чваннем | |
| самавыле́чванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)