самавыкрыццё́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самавыкрыццё́ | |
| самавыкрыцця́ | |
| самавыкрыццю́ | |
| самавыкрыццё́ | |
| самавыкрыццём | |
| самавыкрыцці́ |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)