самавыка́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самавыка́званне | самавыка́званні | |
| самавыка́звання | самавыка́званняў | |
| самавыка́званню | самавыка́званням | |
| самавыка́званне | самавыка́званні | |
| самавыка́званнем | самавыка́званнямі | |
| самавыка́званні | самавыка́званнях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)