сакрэ́тнічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сакрэ́тнічанне | |
| сакрэ́тнічання | |
| сакрэ́тнічанню | |
| сакрэ́тнічанне | |
| сакрэ́тнічаннем | |
| сакрэ́тнічанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)