рэфлексатэрапеўты́чны
прыметнік, адносны
| рэфлексатэрапеўты́чны | рэфлексатэрапеўты́чная | рэфлексатэрапеўты́чнае | рэфлексатэрапеўты́чныя | |
| рэфлексатэрапеўты́чнага | рэфлексатэрапеўты́чнай рэфлексатэрапеўты́чнае |
рэфлексатэрапеўты́чнага | рэфлексатэрапеўты́чных | |
| рэфлексатэрапеўты́чнаму | рэфлексатэрапеўты́чнай | рэфлексатэрапеўты́чнаму | рэфлексатэрапеўты́чным | |
| рэфлексатэрапеўты́чны ( рэфлексатэрапеўты́чнага ( |
рэфлексатэрапеўты́чную | рэфлексатэрапеўты́чнае | рэфлексатэрапеўты́чныя ( рэфлексатэрапеўты́чных ( |
|
| рэфлексатэрапеўты́чным | рэфлексатэрапеўты́чнай рэфлексатэрапеўты́чнаю |
рэфлексатэрапеўты́чным | рэфлексатэрапеўты́чнымі | |
| рэфлексатэрапеўты́чным | рэфлексатэрапеўты́чнай | рэфлексатэрапеўты́чным | рэфлексатэрапеўты́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)