рэмітэ́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| рэмітэ́нт | рэмітэ́нты | |
| рэмітэ́нта | рэмітэ́нтаў | |
| рэмітэ́нту | рэмітэ́нтам | |
| рэмітэ́нта | рэмітэ́нтаў | |
| рэмітэ́нтам | рэмітэ́нтамі | |
| рэмітэ́нце | рэмітэ́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)