рэмінісцэ́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| рэмінісцэ́нцыя | рэмінісцэ́нцыі | |
| рэмінісцэ́нцыі | рэмінісцэ́нцый | |
| рэмінісцэ́нцыі | рэмінісцэ́нцыям | |
| рэмінісцэ́нцыю | рэмінісцэ́нцыі | |
| рэмінісцэ́нцыяй рэмінісцэ́нцыяю |
рэмінісцэ́нцыямі | |
| рэмінісцэ́нцыі | рэмінісцэ́нцыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)