рознарабо́чы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. ж. -
Н. рознарабо́чы рознарабо́чая рознарабо́чыя
Р. рознарабо́чага рознарабо́чай рознарабо́чых
Д. рознарабо́чаму рознарабо́чай рознарабо́чым
В. рознарабо́чага рознарабо́чую рознарабо́чых
Т. рознарабо́чым рознарабо́чай
рознарабо́чаю		 рознарабо́чымі
М. рознарабо́чым рознарабо́чай рознарабо́чых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)