раўнале́жнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. раўнале́жнік раўнале́жнікі
Р. раўнале́жніка раўнале́жнікаў
Д. раўнале́жніку раўнале́жнікам
В. раўнале́жнік раўнале́жнікі
Т. раўнале́жнікам раўнале́жнікамі
М. раўнале́жніку раўнале́жніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)