расшчапля́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| расшчапля́льнік | расшчапля́льнікі | |
| расшчапля́льніка | расшчапля́льнікаў | |
| расшчапля́льніку | расшчапля́льнікам | |
| расшчапля́льнік | расшчапля́льнікі | |
| расшчапля́льнікам | расшчапля́льнікамі | |
| расшчапля́льніку | расшчапля́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)