расшчабе́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| расшчабе́ньванне | |
| расшчабе́ньвання | |
| расшчабе́ньванню | |
| расшчабе́ньванне | |
| расшчабе́ньваннем | |
| расшчабе́ньванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)