расшуко́вы
прыметнік, адносны
| расшуко́вы | расшуко́вая | расшуко́вае | расшуко́выя | |
| расшуко́вага | расшуко́вай расшуко́вае |
расшуко́вага | расшуко́вых | |
| расшуко́ваму | расшуко́вай | расшуко́ваму | расшуко́вым | |
| расшуко́вы ( расшуко́вага ( |
расшуко́вую | расшуко́вае | расшуко́выя ( расшуко́вых ( |
|
| расшуко́вым | расшуко́вай расшуко́ваю |
расшуко́вым | расшуко́вымі | |
| расшуко́вым | расшуко́вай | расшуко́вым | расшуко́вых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)