расшліхто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| расшліхто́ўка | |
| расшліхто́ўкі | |
| расшліхто́ўцы | |
| расшліхто́ўку | |
| расшліхто́ўкай расшліхто́ўкаю |
|
| расшліхто́ўцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)