расчыта́ны
прыметнік, адносны
| расчыта́ны | расчыта́ная | расчыта́нае | расчыта́ныя | |
| расчыта́нага | расчыта́най расчыта́нае |
расчыта́нага | расчыта́ных | |
| расчыта́наму | расчыта́най | расчыта́наму | расчыта́ным | |
| расчыта́ны ( расчыта́нага ( |
расчыта́ную | расчыта́нае | расчыта́ныя ( расчыта́ных ( |
|
| расчыта́ным | расчыта́най расчыта́наю |
расчыта́ным | расчыта́нымі | |
| расчыта́ным | расчыта́най | расчыта́ным | расчыта́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)