расчу́ханы
прыметнік, адносны
| расчу́ханы | расчу́ханая | расчу́ханае | расчу́ханыя | |
| расчу́ханага | расчу́ханай расчу́ханае |
расчу́ханага | расчу́ханых | |
| расчу́ханаму | расчу́ханай | расчу́ханаму | расчу́ханым | |
| расчу́ханы ( расчу́ханага ( |
расчу́ханую | расчу́ханае | расчу́ханыя ( расчу́ханых ( |
|
| расчу́ханым | расчу́ханай расчу́ханаю |
расчу́ханым | расчу́ханымі | |
| расчу́ханым | расчу́ханай | расчу́ханым | расчу́ханых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)