расхі́стванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| расхі́стванне | |
| расхі́ствання | |
| расхі́стванню | |
| расхі́стванне | |
| расхі́стваннем | |
| расхі́стванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)