рассы́пшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| рассы́пшчыца | рассы́пшчыцы | |
| рассы́пшчыцы | рассы́пшчыц | |
| рассы́пшчыцы | рассы́пшчыцам | |
| рассы́пшчыцу | рассы́пшчыц | |
| рассы́пшчыцай рассы́пшчыцаю |
рассы́пшчыцамі | |
| рассы́пшчыцы | рассы́пшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)