рассе́йнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| рассе́йнік | рассе́йнікі | |
| рассе́йніка | рассе́йнікаў | |
| рассе́йніку | рассе́йнікам | |
| рассе́йнік | рассе́йнікі | |
| рассе́йнікам | рассе́йнікамі | |
| рассе́йніку | рассе́йніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)