раскле́йшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| раскле́йшчыца | раскле́йшчыцы | |
| раскле́йшчыцы | раскле́йшчыц | |
| раскле́йшчыцы | раскле́йшчыцам | |
| раскле́йшчыцу | раскле́йшчыц | |
| раскле́йшчыцай раскле́йшчыцаю |
раскле́йшчыцамі | |
| раскле́йшчыцы | раскле́йшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)