раскле́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| раскле́йка | |
| раскле́йкі | |
| раскле́йцы | |
| раскле́йку | |
| раскле́йкай раскле́йкаю |
|
| раскле́йцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)