раскамандзіро́ваны
прыметнік, адносны
| раскамандзіро́ваны | раскамандзіро́ваная | раскамандзіро́ванае | раскамандзіро́ваныя | |
| раскамандзіро́ванага | раскамандзіро́ванай раскамандзіро́ванае |
раскамандзіро́ванага | раскамандзіро́ваных | |
| раскамандзіро́ванаму | раскамандзіро́ванай | раскамандзіро́ванаму | раскамандзіро́ваным | |
| раскамандзіро́ваны раскамандзіро́ванага |
раскамандзіро́ваную | раскамандзіро́ванае | раскамандзіро́ваныя раскамандзіро́ваных |
|
| раскамандзіро́ваным | раскамандзіро́ванай раскамандзіро́ванаю |
раскамандзіро́ваным | раскамандзіро́ванымі | |
| раскамандзіро́ваным | раскамандзіро́ванай | раскамандзіро́ваным | раскамандзіро́ваных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)