раз’яда́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| раз’яда́льнік | раз’яда́льнікі | |
| раз’яда́льніка | раз’яда́льнікаў | |
| раз’яда́льніку | раз’яда́льнікам | |
| раз’яда́льнік | раз’яда́льнікі | |
| раз’яда́льнікам | раз’яда́льнікамі | |
| раз’яда́льніку | раз’яда́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)