разбэ́шчвальніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| разбэ́шчвальніца | разбэ́шчвальніцы | |
| разбэ́шчвальніцы | разбэ́шчвальніц | |
| разбэ́шчвальніцы | разбэ́шчвальніцам | |
| разбэ́шчвальніцу | разбэ́шчвальніц | |
| разбэ́шчвальніцай разбэ́шчвальніцаю |
разбэ́шчвальніцамі | |
| разбэ́шчвальніцы | разбэ́шчвальніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)