разбэ́шчвальнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. разбэ́шчвальнік разбэ́шчвальнікі
Р. разбэ́шчвальніка разбэ́шчвальнікаў
Д. разбэ́шчвальніку разбэ́шчвальнікам
В. разбэ́шчвальніка разбэ́шчвальнікаў
Т. разбэ́шчвальнікам разбэ́шчвальнікамі
М. разбэ́шчвальніку разбэ́шчвальніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)