разбу́йнены
прыметнік, адносны
| разбу́йнены | разбу́йненая | разбу́йненае | разбу́йненыя | |
| разбу́йненага | разбу́йненай разбу́йненае |
разбу́йненага | разбу́йненых | |
| разбу́йненаму | разбу́йненай | разбу́йненаму | разбу́йненым | |
| разбу́йнены ( разбу́йненага ( |
разбу́йненую | разбу́йненае | разбу́йненыя ( разбу́йненых ( |
|
| разбу́йненым | разбу́йненай разбу́йненаю |
разбу́йненым | разбу́йненымі | |
| разбу́йненым | разбу́йненай | разбу́йненым | разбу́йненых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)